-Niezależne centrum kultury-
Aby zbudować idealny teatr potrzeba niewiele, ludzkiej energii, koncentracji i ciszyPeter Brook

Współpraca

MDK „MOKOTÓW”Służewski Dom KulturyMoje Sielce

Przyjaciele

warsztaty aktorskieFundacja Artystyczna PERFORMMandalayOdin Teatret

Idea

Studio Teatralne działa w Warszawie od 2006 roku. Założył je reżyser i pedagog teatralny Tomasz Zadróżny. Po pięciu latach działania przy DK Dorożkarnia i rozwijania działalności, grupa otrzymuje własną siedzibę przy ulicy Podchorążych 39. Od tego czasu Studio Teatralne staje się jedną z wielu form działania Teatru Baza. Studio jako jedyne w Polsce jest tworzone na wzór rosyjskich szkół teatralnych. Pierwszy rok zajęć to głównie poznanie systemu K. Stanisławskiego (teatr psychologiczny). Doświadczenia takiej pracy stają się główną bazą dla dalszego rozwoju aktora. Starając się o wszechstronne wykształcenie poznajemy także techniki pracy M. Czechowa, W. Meyerholda, J. Grotowskiego, Odin Teatret, Teatru Gardzienice. Dodatkowo na warsztaty do Studia zapraszani są eksperci poszczególnych technik teatralnych. Ważnym elementem pracy w Studiu jest nastawienie na poznanie i badanie technik aktorskich.

Dla kogo

Studio skierowane jest do młodzieży powyżej 16 lat i dorosłych. Nauczani tu studenci mają szansę zdobyć rzetelną, praktyczną wiedzę aktorską. Mają też szansę pracy nad sobą, nad poznaniem siebie, nad przekraczaniem własnych ograniczeń, na twórczość. W ten sposób powstało miejsce otwarte dla wszystkich, którzy chcą tworzyć teatr. Jedni przychodzą do Studia, aby przygotować się do egzaminu do państwowych szkół aktorskich, inni myślą o zdobyciu dyplomu poprzez zdanie egzaminu eksternistycznego. Niektórzy przychodzą tu, bo chcą robić teatr. Może czują, że teatr czyni ich życie pełniejszym, że ich życie staje się bardziej intensywne.

Technika

Zaczynając od pracy nad sobą (min. wyobraźnia, uwaga, pamięć, spostrzegawczość, umiejętność obserwacji, świadomość swojego ciała i głosu), przechodząc przez proste formy teatralne z uwzględnieniem „działań psychofizycznych” Stanisławskiego, a kończąc na budowaniu postaci scenicznej – aktor zdobędzie solidną podstawę do dalszej pracy w teatrze, do pracy, która może poprowadzić go w przyszłości w różnych kierunkach. Przez dwa lata staramy się, aby student wziął udział w kilku różnych spektaklach teatralnych – teatr psychologiczny, fizyczny, muzyczny. Technika jest dla nas środkiem do wyrażania celów. Przy pracy na scenie, przy tańcu, pracy z piosenką, tekstem, zawsze zaczynamy od pytania „co chcę powiedzieć, wyrazić”. Dlatego staramy się naszym studentom poszerzać horyzonty. Organizujemy dodatkowe wykłady, wyjścia do teatru, kina. W ten sposób student rozwija w sobie artystę i człowieka.

Etyka pracy:

Technika jest nieodłączna od etyki. Pracujemy w ciszy i koncentracji. W czasie trwania treningu nie ma miejsca na prywatne rozmowy. Nieuwaga nawet jednej osoby może wytrącić wszystkich pozostałych z toku pracy. Staramy się wykorzystać cały czas, który mamy. Przestrzeń pracy utrzymujemy w czystości. Studenci zobowiązani są do pracy w dyscyplinie, lojalności, dyskrecji, koleżeństwie i zaangażowaniu. Oczekuje się od studentów bycia twórczym i aktywnym podczas pracy. Studio nie jest instytucją komercyjną. Przyjęcie do studia i dokonanie opłaty nie jest gwarantem bycia studentem (jak to ma miejsce w płatnych prywatnych szkołach). Najważniejszym kryterium oceny jest praca studenta. Dlatego ważna jest dyscyplina, bez której proces uczenia i potencjał artystyczny ulegają degradacji. Staramy się też kształtować w młodych ludziach poczucie odpowiedzialności artystycznej.

Fragment przemówienia z pierwszych zajęć w Studiu:

„Gratuluję udanego przejścia eliminacji. Oczywiście nie mogłem was poznać w ciągu tych piętnastu minut przesłuchań. To znaczy, że może pomyliłem się co do kogoś, kogo nie przyjąłem, i również co do kogoś, kogo przyjąłem. Temu, komu udało się mnie nabrać, też gratuluję… I tak wszystko zweryfikuje praca. Nie da się mnie oszukać w tej pracy, możecie oszukać co najwyżej samych siebie. Pracować będziemy ciężko. Czasem staniemy przed zadaniem, które powali nas z nóg. Jak wtedy podnieść się i pracować dalej? To już sprawa motywacji i potrzeb, z jakimi przychodzicie do tej pracy. Jeśli odpowiedzieliśmy sobie (ja też) na podstawowe, „pierwsze” pytania: Dlaczego chcę być aktorem? Dlaczego chcę robić teatr? Albo inaczej: Czy muszę to robić? Jeśli wie się dlaczego, wtedy obok zmęczenia i zwątpienia, mogą pojawić się dodatkowe siły, siły otoczone czymś pogodnym i dobrym.”

2 lutego 2006, Tomasz Zadróżny


zaprojektowane przez: ontherocks